Σπίτι είναι εκεί που βρίσκεται η καρδιά σου - Psycho Shrink

Για ορισμένους ανθρώπους ένα φιλικό καφεδάκι είναι χάσιμο χρόνου, χαζολόγημα, πολυλογία.

Εγώ πάλι που γουσταρίζω τα ψυχοαποτέτοια, το καφεδοτσιγαράκι το έχω συνδυάσει με ερωτολογία, όπου στάνταρ καταλήγει στηνπικρή εξομολόγηση των φίλων μου.

Βγάζουν τα σώψυχά τους τα γλυκά μου κι εγώ κρατάω εγκεφαλικές σημειώσεις σε αντιδράσεις, τάσεις, εκφράσεις που θα γίνουν το επόμενο θέμα μας.

Το σημερινό μας session λοιπόν, θα είναι και πάλι ερωτικό, γιατί μετά την κρίση, την κρίση και την κρίση, για όλα μας τα προβλήματα ευθύνονται οι έρωτες, οι νυν, οι πρώην και οι επόμενοι.

Ο φίλος μου ο Στέλιος, είναι ένα νέο παλικάρι με όνειρα και ρομαντισμό, που υποστηρίζονται άψογα από τα 26 του χρόνια.

Όταν γνώρισε τη Ντόρα, η γη χάθηκε κάτω από τα sneakers του, μέχρι που επανήλθε και απέκτησε λόγο ύπαρξης όλο το χώμα του κόσμου, που συγκρατεί ο νόμος της έλξης στη γη.

Η Ντόρα 32, δυναμικότατη και αεράτη, γεμάτη επίσης όνειρα και ρομαντισμό, που υποστηρίζονται άψογα από τη θηλυκή στάση ζωής απέναντι στα πράγματα.

Η ζωή κυλούσε τόσο ονειρεμένα, όσο μια διαφήμιση ΙΚΕΑ. Μαγειρεύαν μαζί στη μίνιμαλ inox κουζίνα τους, στη γκαρσονιερούλα μια σταλιά και σιγά- σιγά ο Στέλιος άρχισε να μετακομίζει τα υπάρχοντά του και να δένει σαν φιόγκο την καρδιά του πάνω στην καρδιά της Ντόρας.

Ύστερα ήρθε η απόλυση. Η Ντόρα έμεινε άνεργη, σαστισμένη, με τα όνειρα να παίρνουν αναβολή επ’ αόριστο.

Τα πράγματα έσφιξαν και η μόνη λύση για τη Ντόρα φάνηκε να ανατέλλει στο Λονδίνο, όπου και βρίσκεται αυτή τη στιγμή.

Αλλιώς είχε φανταστεί τη ζωή της κάποια χρόνια πριν. Με μια σταθερή δουλειά και στην αρχή, ίσως, μια οικογένειας. Πάντως, σίγουρα όχι με μια βαλίτσα στο χέρι, σε ένα φθηνό δωμάτιο ξενοδοχείου, να κρέμεται από τα μηνύματα στο κινητό και στο νοσταλγικό τσατ του Στέλιου.

Αυτό που δυστυχώς θα έχουν να παλέψουν οι γενιές της Ελλάδας πέρα από την οικονομική εξαθλίωση, είναι η εξάντληση και η σκληρή δοκιμασία των συναισθημάτων τους.

Να φύγω; Να τον-την αφήσω; Αυτόν-ην που έδεσα τόσο κινηματογραφικά από την πρώτη ματιά, να τον/την στερηθώ πριν τον γνωρίσω;

Διχασμένοι απέναντι στη χώρα που αφήνουμε πίσω, στους ανθρώπους που θα μας λείψουν, στα λόγια και τα χάδια που θα ξορκίσουμε, πριν μας καν μας γίνουν εξάρτηση. Διλήμματα για τα οποία δεν είχαμε προετοιμαστεί, συζητήσεις και πλάνα που ήρθαν άτσαλα, την εποχή που το ανέμελο αντικαταστάθηκε από την ανάγκη επιβίωσης.

«Άκου Στέλιο» του είπα με την τελευταία γουλιά του καφέ. «Να πας να τη βρεις. Να ακολουθήσεις αυτό που έμεινε στη μέση νωρίς. Εκεί στα μακρινά Λονδίνα, αφού όπως λένε, το σπίτι σου είναι εκεί που βρίσκεται η καρδιά σου».

Τα μάτια του φωτίστηκαν από ελπίδα. Μια μικρή παρότρυνση χρειαζόταν για να σκεφτεί με την καρδιά. Εύκολο. Ένας διακόπτης είναι η λογική που όταν κλείσει, κυριαρχεί το λογικότερο, αυτό που λέγεται συναίσθημα.

αναδημοσίευση από eyedoll.gr