Αηδιάζω, αυτό τίποτα άλλο…

Με την υποκρισία, τον ψευτοηρωισμό καρεκλάτων, τη στημένη εθνικοφροσύνη βολεμένων χλεχλέδων, την εξαρτημένη δόση δημοσιότητας σε καναλοδίαιτους, αυτούς που εκλιπαρούν να γίνεται χαμός για να βγουν να κάνουν αντιδραστικές δηλώσεις, να δηλώσουν το παρόν μέσα από περικοκλάδες που άνετα θα τους βόλευε να κάθονται πάνω τους.

Αηδιάζω με την πλειοψηφία, που βαφτίζεται μειοψηφία όταν βολεύει τους τάχα αγωνιστές, με τους δημοσιογράφους που νοιάζονται για το συναισθηματικό κόσμο των έμμισθων απατεώνων, με τους ξεπουλημένους συντρόφους, με τις διπλωματικές δηλώσεις, με τα συμβιβασμένα άρθρα που θέλουν να με πείσουν να ξεσκονίσω τα γερμανικά μου.

Αηδιάζω με όσους ονόμασαν τη μούτζα μου και τη μούτζα σου, αναρχία. Πόσο αναρχικά είναι πέντε δάχτυλα που ανοίγουν και λένε «Ξεφτύλες, τραβάτε να πάρετε τις πολυθρόνες που σας τάξανε και αφήστε μας εμάς εδώ με ελιά νερό και ελευθερία.» Ξέρουμε να ζούμε και έτσι. Έτσι ζούσαμε πριν μας κεράσατε τις Μακ Παπάρες σας, μπουκιά, μπουκιά με λάγνο ύφος.

Αηδιάζω με τους κωλοτούμπες, τους νάρκισσους που καθρεφτίζονται στην εξουσία της δικής μου ψήφου… εγώ εσένα ψήφισα ΜΑΛΑΚΑ, όχι τη γουρούνα να αποφασίζει πότε θα μου δώσει τη μυτιά για να στανιάρω!

ΟΧΙ εξέδρα επισήμων  – χαράδρα να τους ρίξουμε όλους μαζί!

ΟΧΙ παρέλαση – επέλαση.

Η παιδεία μου σήμερα έχει πάει βόλτα και μόνο βρισιές έχει να αναδείξει, γιατί όταν απευθύνεσαι σε τελειωμένους, όταν έχεις να κάνεις με πολιτική πορνεία, η γλώσσα του δρόμου είναι πιο περιγραφική…

«από µας θα εξαρτηθεί ο Παράδεισος ή η Κόλαση που θα χτίσουµε. Η µοίρα µας βρίσκεται στα χέρια µας»  

Οδυσσέας Ελύτης

Advertisements