Πάντα μου άρεθαν οι Ιθπανοί. Θεθ το θκούρο δέρμα, η ιδιαίτερη προφορά, τα θαρκώδη χείλη… Η θα μπορούθε να είναι απλά το Μεθογειακό ταμπεραμέντο που με θυναρπαδει!

Η τρέλα μου ήρθε και έδεθε όταν γνώριθα τον Αντόνιο… Αντόνιο Μπαντέραθ! Κολλάθτηκα ανεπανόρθωτα για κάμποθα χρόνια, μη φανταθτήτε για πάντα, γιατί ωθ Δίδυμοθ τουθ κθεπερνάω εύκολα… Για λίγο καιρό η δωή μου κύλαγε χωρίθ αυτό το κάτι που θέλω, που θα με κάνει θαν τρελή να τον θέλω. Αν τον πετύχαινα θε κανα ντι βι ντι η φλόγα φούντωνε, αλλά μετά τον κθέναγα… νηθάφι πια, δεν είναι δυνατόν η θκέπθη μου να είναι κολλημένη θε αυτόν τον ένα Ιθπανο!

Στη ζωή μου επανήλθε το ενδιαφέρον μαζί με όλα τα σίγμα που ακολούθησαν την απώλεια ενός αξιοπρεπούς Ισπανικού… αρσενικού (μην κρυφογελάτε), όταν είδα στην τηλεόραση τους Λος Ιντιγνάδος… Μαγεύτηκα, αναστατώθηκα… τόσους Ισπανούς επαναστάτες μαζεμένους όλους δεν το βρίσκεις εύκολα στο διάβα σου! Και να σου δελτία ειδήσεων που δεν είχα ματαξαναδεί στη ζωή μου, να σου αναρτήσεις για να διαβάζω τα νέα των Αγανακτισμένων… αγανάκτησαν τα παλληκάρια, τι να πει κανείς με την οικονομική κρίση και την ανεργία στην Ισπανία; Δηλαδή πρέπει να γίνουν Ελλάδα για να αντιδράσουν; Τότε περιθώρια δε θα έχουν να μιλήσουν, τότε θα τους τα κόβουν όλα και θα λένε και ευχαριστώ ή πιο σωστά γκράθιαθ.

Άκουσα εγώ για εξεγέρσεις στη Βαρκελώνη και στη Μαδρίτη και συναθροίσεις στην πλατεία Πουέρτα δελ Σολ και άναψα, που όλα μου ακούγονται τρε τροπικάλ, μούτσος επαναστατικάλ! Εδώ δυστυχώς ο μόνος μούτσος που τρώμε στην μάπα είναι ο Ποπάυ (και άλλα τρώμε που κάνουν ρήμα, αλλά φέρουν διαφορετικά σύμφωνα, που δεν είναι του επιπέδου της αναρτήσεως τούτης), ούτε Πουέρτα, ούτε καμια Σολ δεν είχαμε κάψει μέχρι να φάμε αγκωνιά να ξυπνήσουμε και να ξεκουνήσουμε τον βολεμένο μας να εξεγερθεί στην Πλατσα δε λα Κονστιτουθιόν & στον Τόρε Μπλάνκα ή ελληνιστί στην Πλατεία Συντάγματος & στον Πύργο το Λευκό!

Δε μπορώ τη συμβιβασμένη ζωή, έχω ένα ελλάτωμα από παιδούλα. Θέλω το Μεσογειακό ταμπεραμέντο να αποδεικνύεται έγκαιρα σε όλες της χώρες της Μεσογείου, η δε επαναστατική διάθεση να ταρακουνάει που και που τον ψεκασμένο μικρόκοσμό μας. Εδώ και ένα χρόνο η μόνη μας συμμετοχή, η μόνη αντίδραση στα χαστούκια που τρώμε είναι του τύπου:

-Σου κόβω το μισθό σου – αψού, ψεκάστηκα

– Απολύεσαι – αψού, ψεκάστηκα

– Για να ζεσταθείς θα καις κάρβουνο, σαν αυτό που καίει η κεφαλή και μέσα και έξω απ’τη Βουλή – γαμώτη λεκιάστηκα

Αυτοί αντέδρασαν πριν γίνουν μαλλιά κουβάρια , αυτοί αγανάκτησαν. Μακάρι να αποδειχτώ υπερβολική αλλά δε μπορώ να μην αναρωτηθώ αν η αντίδραση μας είναι ουσιαστική αντίδραση στην κατάντια που βιώνουμε, ή αν είναι απλά μιμητισμός, μη μας βρει η δική μας πλατεία ανεξέγερτους.  Αναρωτιέμαι έντονα πως θα γραφτεί η Ιστορία για εμάς μετά από το παράδειγμα των Los Indignados… Los Indignados the sequel ή just Lost… οι Αγνοούμενοι;

(Αναδημοσίευση από το eyedoll. Διαβάζετε φανατικά Psycho Shrink και στο πιο hot site για γυναίκες και όσους τις αγαπάνε τρελά!)