Σήμερα από την πολύ ξεκούραση ξύπνησα με περίεργες ορέξεις και τάσεις… αποφάσισα ότι πρέπει να σηκώσω το ΑΕΠ μας, να χαρεί και ο ΓΑΠ, να κάνω ένα τεστ ΠΑΠ, να ψάξω ποιά άλλα αρχικά είναι της μόδας αυτή την εποχή, να δω στο σινεμά το ΧΟΠ και να αγοράσω λαμπάδα Πάτυ στη βαφτιστήρα μου.  Τους έχω αυτούς τους προβληματισμούς μέρες πασχαλινές, με πιάνει το προκομένο μου και στολίζω αυγά σε ότι εξέχει, τα κάνω τσουρέκια σε όλους από χόμπυ, γυρίζω έντερα αν και δεν φημίζομαι για μαγειριτσοφάν ούτε καν κοκορετσολάικ… και παίρνω πάντα πολυβιταμίνες γιατί αυτή την περίοδο την περνάω μια υπερκόπωση!

Μέρες πασχαλινές και ακόμα περιμένω να μυρίσει η πασχαλιά, να φορέσω ξόφτερνα, να δω βεγγαλικά… έκανα βόλτα στον πεζόδρομο… όμορφες οι βιτρίνες, υπέροχα τα ξόφτερνα σε τιμές ίσα με το φετινό δώρο ενός μέσου δημοσίου υπαλλήλου, άρα φαντάζομαι ότι απέναντι στα απογοητευμένα μάτια ενός πνευματικού τέκνου το ξόφτερνο μπορεί να περιμένει και αυτό το χρόνο και τον επόμενο και για δέκα επόμενους, λίγο μωρέ μέχρι να γίνουμε ανταγωνιστικοί, να μας σηκωθεί το ΑΕΠ ααααα και όταν μας σηκωθεί δε μας πέφτει με τίποτα! Βλέποντας όλον αυτόν τον κόσμο να σουλατσάρει έξω από τις πολύχρωμες βιτρίνες, όλον αυτόν τον κόσμο που βρίσκει πάντα λόγο να χαμογελά σκέφτομαι ότι η Ελλάδα επιτέλους μέσα από αυτήν την κρίση θα λύσει τα υπαρξιακά της και θα βρει τη θέση της στο θέατρο του παραλόγου… η θέση του Καραγκιόζη, του απατεωνάκου που θα βγάζει τη γλώσσα με αναίδεια στους ισχυρούς… Δύσκολα να μπούμε σε καλούπι και αυτή την ελευθερία μας τη φέρουμε στα γονίδιά μας, τι κρίμα να είμαστε τόσο τεμπέληδες  Παν – καλάκο σε σχέση με τους Τούρκους φίλους, πάλι καλά που εσύ κάνεις σώμα τόσα χρόνια μεροδούλι μεροφάι… the rest of us μερο-δούλοι μερο-δεν φάει!!! Δηλαδή ευτυχώς που έχουμε προκομένους πολιτικούς… τι να πω! Μέσα στο παραλήρημα τεμπελιάς αναρωτιέμαι που στα διάλα κολλάω υπερκόπωση εγώ που γυρνάω από καναπέ σε ανάκλυντρο (καθότι αρσακειάδα με σχεδόν γαλλικά, πιάνο, heavy metal και μια μερίδα γύρο χωρίς κρεμμύδι).

Είναι αστείο το παιχνίδι που θα παίζουμε λίαν συντόμως τεμπελχανάδες συμπολίτες μου… η σχέση κράτους – εργαζομένων κρυφτούλι τύπου εγώ θα κάνω ότι σε πληρώνω και εσύ θα κάνεις ότι δουλεύεις, φτου και βγαίνω! Να και νέα μέτρα, να και προτάσεις για το ΝΕΟ ΣΧΟΛΕΙΟ γιατί μας σχόλασε το παλιό και ω τι σύλληψη διαμαντένια η υπουργός μας, αυτή της παραπαιδείας… το σχολείο δε βοηθά στην ανάπτυξη της κριτικής σκέψης… ανατριχιάζω τςςςςςςςςςςςςςς της ποιάς;;; Να πάω στην Κρήτη για μπάνια φέτος να μου αναπτυχθεί η κριτική μου σκέψη, γιατί με περικοπές και πεινασμένους λειτουργούς το ποδήλατο δεν γίνεται Porche απλά φορώντας του λαμέ σασί! Έλεος!

ΩΩΩΩΩΩΜ ασκήσεις ηρεμίας… ας τεμπελιάσω, δεν έχω άλλωστε και τίποτα να κάνω η κόρη η ακαμάτρα, μια Λαμπρή περιμένω και εγώ να βάψω αυγά και αυτά με βαφή Ανατολή, εισαγόμενη και αυτή; Εξ ανατολάς που δεν τεμπελιάζουν; Οι Δυτικοί μας κράζουν, οι Ανατολίτες είναι πιο παραγωγικοί, εμείς οι στη μέση τι είμαστε; Σίγουρα το Ζαμπόν είναι το πιο λεπτό ανάμεσα στα δυο αφράτα ψωμάκια αλλά είναι και το πιο νόστιμο. Πάντα θα υπερασπίζομαι το δικαίωμα επιλογής να είμαστε το πικάντικο ζαμπόν… ο πιο αδύναμος κρίκος αλλά αυτός που θα δίνει τη γεύση 🙂

Συγγνώμη ευσεβείς φίλοι μου, οι σκέψεις μου το Πάσχα είναι φευγάτες, πάνε και έρχονται και συνήθως ΔΕΝ είναι νηστίσιμες Μεγαλοβδομάδα που είναι… ντρέπομαι αλλά θα το αντέξω… εσείς την παλεύετε;;;

Χριστός Θα Ανέστη… και φέτος!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!