Ρε παιδιά  πως μας καταντήσανε έτσι; Συνεντεύξεις κατακαημένων νεαρών που να ομολογούν στιν τιβι… ε προκειμένου να μείνω άνεργος ας μου κόψουν το μισθό τι να κάνουμε; Που να αλλάζω και δουλειά είμαι 3 χρόνια εδώ καλά είμαι! Ο νεαρός –  τριαντάρης, ο μισθός –  500 ευρώπουλα, το επάγγελμα – να φτιάχνει τοστάκια και σάντουιτς. Δε σνομπάρω ούτε τα λεφτά, ούτε τη δουλειά, απεναντίας, τη σκέψη προσπαθώ να συλλάβω.

Καλέ μήπως μας ψεκάσανε τελικά χαιβανέξ με δόση βλακόχορτου και σε συνδυασμό με τη μαλακία που μας δέρνει το τελευταίο διάστημα δουλεύουμε τα μυαλά μας σε νυχτερινό για οικονομία; Αδυνατώ να καταλάβω μέχρι που ο συμβιβασμός… ε προκειμένου να μην έχω κώλο να στρωθώ ας μου πιάσουν λίγο κώλο… έτσι πάει; Που ακριβώς πάει; Ροφοί στα τριάντα τους; Το στόμα ορθάνοιχτο να αρπάξουν την πρώτη περαστική ψαροτροφή που θα ρίξουν τα «στοργικά» αφεντικά; Σήμερα τα ενεργειακά τέλη, αύριο τα τέλη του ενεργήσθαι εις την λεκάνη σας με το βρακάκι κατεβασμένο; Τότε τι θα πούμε, προκειμένου να μην ενεργηθώ ας πληρώσω τις σκατούλες μου;

Δε μπορώ θα με κουράρω… self service το μαγαζί απόψε ψυχοπλακώθηκα :-(.

Φύγε ροφέ μου βρές ψυχίατρο σήμερα στο δίπλα ενυδρείο…

 

ΥΓ δεν έχω τίποτα με τα αξιαγάπητα ψαράκια… αυτά τουλάχιστον έχουν προσδιορίσει την ταυτότητα και το ρόλο τους!